Zostań wolontariuszem Śląskich Obrazów! Jeśli chcesz działać na rzecz śląskiej sztuki dołącz do naszej ekipy!

Wystawy

Czasowe

Stałe

Urodzony w 1933 r. w Kętach. Mieszkaniec Rudy Śląskiej. Zajmuje się akwarelą, rzeźbą, malarstwem olejnym, linorytem, technikami graficznymi. Laureat kilkunastu konkursów plastycznych. Obok Nikifora, Wróbla, Sówki jest czołowym polskim artystą sztuki naiwnej. Jego prace znajdują się w wielu muzeach i wchodzą w skład kolekcji prywatnych w kraju i zagranicą, gdzie gościły na wielu ekspozycjach zbiorowych, na koncie ma również niemało wystaw indywidualnych. Ze względu na zły stan zdrowia wycofał się z życia artystycznego. Tematyka jego prac jest zróżnicowana. Malował pejzaże, wizerunki świętych, zwierzęta, pełne uroczystej atmosfery misteria, pochody sztandarów, oraz sceny rozgrywające się w kopalniach, sztolniach, podziemnych korytarzach, charakterystyczne dla regionu hałdy czy kominy, podejmował wątki historyczne. Stworzył około 800 obrazów i 300 grafik. Jest autorem wielu rzeźb i ekslibrisów. Luciński „(…) buduje swoje obrazy ludzikami: drobnymi, kłębiącymi się niczym mrówki w mrowisku sylwetkami ludzkimi, sprowadzonymi do prostego znaku graficznego. Te małe postacie, traktowane jako plama barwna, stanowią warsztat z jednej strony i język opowieści z drugiej. Środek formalny zmienia się w filozofię obrazu, determinując go. Ludzikiem odwołuje się Luciński do obserwowanej przez siebie rzeczywistości i ludzi(…).Oto w niepozornym symbolu mieści się synteza świata – miara jego wielkości oraz człowiek: pozorny i „pozornie kolorowy”, bezosobowy, pozbawiony twarzy i cech szczególnych, bezkształtny, mały – ludzik Lucika. Artysta maluje Śląsk, ale nie tworzy dokumentu małej ojczyzny czy konkretnych znanych mu osób: ludzikami pisze o duchu tego miejsca, docierając do wnętrza śląskiej ziemi oraz świata wewnętrznego ludzi, z którymi żyje na co dzień. Ludzik staje się tym samym symbolem nieokreśloności i nijakości. Także wszechobecna na obrazach żywa kolorystyka (…) nie ma na celu korygowania stereotypowego postrzegania Śląska. Barwność przedstawień to pewnego rodzaju ironia i zarzut, jaki czyni światu Luciński; ten kolorowy pochód mrowia ludzkiego to jedynie piękne opakowanie pudełka pełnego niewypowiedzianego na głos, nieliczącego się cierpienia. „Malarstwo smutne przy całym zuchwalstwie barw” – jak powiedziała Anna Strońska.” Magdalena Łuków vel Broniszewska
<>

Artyści

BZ Zbigniew BlukaczCA Antoni CyganCM Michał CyganFB Bartek FrączekFJ Joanna FurgalińskaIE Edward InglotKA Aleksander KozeraKD Dominika KowyniaKE Elżbieta KozeraKJ Janusz KarbowniczekKJ Jarosław KweclichKP Piotr KossakowskiLM Maciej LinttnerLW Władysław LucińskiMM Michał MinorMS Stanisław MazuśMT Michalina TrefonNM Maciej NawrotNR Roman NowotarskiRJ Jacek RykałaTA Andrzej TobisWI Ireneusz WalczakWS Sylwia Woźniczka